Pasterstwo w Polsce

Witamy na stronie poswieconej pasterstwu w Polsce. Bedzie ona stopniowo uzupelniana, tak, by stac sie docelowo kompendium wiedzy dla pasjonatow pasienia.

Rasy psow uzywanych w pasterstwie w Polsce

ich charakterystyka, pierwotne przeznaczenie, sposob uzytkowania, styl pracy, osiagniecia

Appenzeller

Australian Cattle Dog

GALERIA

pies testy

klasa trialowa

tytuły/osiągnięciawłaściciel
Bullroarer BABY-DOLL

PIP, HCT, JHD

 - -Agnieszka Biały
SAGA Astra Canina

PIP, HCT, JHD, HWT

 1II V-ce Mistrz Mazowsza (s/TS) 2011Jadwiga Chodzeń
TAJGA Klan Borsuka

HCT, JHD

 --
Katarzyna Przewoźna

Woylie's FINA

HCT --Agnieszka Biały

 

Zaliczony PIP:

ASTA LA VISTA BABE Asocjacja

BIG STAR Dogs from Mad Maxx

BLAZE OF GLORY Dogs from Mad Maxx

DOUBLE MOKI Cinderella's Ranch

QUADROPHENIA Astra Canina

QUINKIN Astra Canina

Wild Desert Dingo's ADMIRABLE BLUE ANGEL

Bearded Collie

Bearded Collie – pies pasterski, nie ozdobny!

"Żaden człowiek nie jest w stanie zapomnieć szarego psa z Kenmuir, obdarzonego siła wyrazu Madonny Rafaela (...). Bezcenne jest uczucie, jakim jest w stanie obdarzyć swego pana ten pies, przypominający dostojnego rycerza w szarym habicie."

Alfred Ollivant "Owd Bob"

Psy rasy Bearded Collie do dziś są wykorzystywane w pracy przy owcach m.in. na Wyspach Brytyjskich. Słowo „wykorzystywane” jest nadużyciem, te psy zostały stworzone do pracy. Nie zawsze z owcami ale zawsze dla człowieka.

Nie samym borderem świat pasterski żyje. Można się o tym przekonać podczas zawodów pasterskich rozgrywanych np. w Austrii (gdzie mieszka jeden z najbardziej utalentowanych beardedów w zakresie pasienia – suczka o imieniu Kassie (Lucy´s Kassie Black von der Silbermine). Kassie nie tylko pasie ale także jest doświadczonym psem ratownikiem, odnosiła sukcesy w agility, obedience, niegdyś uprawiała coursing oraz flyball. Pies wszechstronny można rzec!

I tak właśnie jest!

Bearded ma imponujący wygląd, dlatego przy ringach wystawowych niedoświadczony obserwator może odnieść wrażenie, że to pies ozdobny. Nic bardziej mylnego! Rasa predysponowana jest do pracy, do sportu.  Posiada ogromny potencjał, choć oczywiście nie każdy jej przedstawiciel. Niestety niektóre cechy rasy, te dotyczące predyspozycji do pracy, tak bardzo pożądane przez jednych, dla innych są udręką. Dlatego w niektórych liniach na całym świecie niektórzy hodowcy - na nieszczęście rasy - skutecznie eliminują te cechy, podczas gdy inni walczą o i ich utrzymanie i rozwój.

I tak popadamy ze skrajności w skrajność. Po jednej stronie mamy psa cieszącego się życiem, radosnego, po drugiej zaś kukiełkę wystawową.

Sędziowie w kształtowaniu rasy mają także swój udział. Ci mniej znający rasę zwykli patrzeć na długość włosa. To oczywiście uogólnienie ale doskonale oddające charakter niektórym ocenom. Ci bardziej znający się w temacie, wybiorą psa z dobrej jakości włosem, nie koniecznie sięgającym ziemi, a i to sięganie ziemi jest wadą jakby dobrze wczytać się we wzorzec rasy. Ci pierwsi wybiorą psa potężnego o mocnej budowie, ci drudzy psa mocnego, ale takiego, który swobodnie mógłby poruszać się po wyżynach.

Rasa, jak każda inna zapewne, kształtuje się wg mody jaką kreują hodowcy oraz sędziowie właśnie. Jakże wiele od nich zależy! Od ich poglądów, wiedzy, wyobraźni…

Pamiętam dokładnie kiedy podczas jednej z wystaw moja suczka, choć nie miała „włosa do ziemi” wygrała z suczką o pięknej szacie wystawowej z powodu zachowania w ringu. Szkoda, że zbyt rzadko sędziowie patrzą na zachowanie psa podczas wystawy, to pozytywne zachowanie. Często wolą wybrać psa, który stoi jak posążek i zwyczajnie dobrze wygląda. A gdzie temperament?

Modę na pracę z beardedem kształtują ci, którzy pracę z beardie wykonują. Jakąkolwiek, agility, flyball, frisbee czy obedience. Udowadniają, że bearded też potrafi! Że nie jest to pies z przeznaczeniem leżenia na kanapie.

Nie oznacza to, że pies, który jeździ tylko na wystawy nie jest psem szczęśliwym. Zapewne w większości przypadków jest bo został odpowiednio dobrany przez hodowcę do takich a nie innych wymagań właścicieli. Pies powinien sprostać oczekiwaniom a nie rozczarowywać. Dlatego tak ważny jest dobór odpowiedniego szczenięcia do odpowiednich właścicieli, jeśli ci oczywiście wiedzą czego chcą!

W wielu krajach Europy można zaobserwować wzrost liczby beardedów pracujących, także w pasieniu. Rasa wciąż się rozwija. Wiedza na jej temat także.

Obecnie w Polsce mamy przynajmniej kilka jeśli nie kilkanaście przedstawicieli rasy, którzy na stałe pracują. Jedne uprawiają agility, inne flyball czy frisbee. Sześć Bearded Collie ma zaliczoną Próbę Instynktu Pasterskiego. Nie jest to oszałamiająca ilość ale udowadniająca, że można. Wystarczy chcieć!

Bearded Collie jest fantastycznym psem i choć to banalnie brzmi – bezgranicznie oddanym swojemu przewodnikowi. Nie trzeba nic więcej poza umiejętnym i właściwym wykorzystaniu tej cechy!

Można spytać czemu tak nie wiele widzi się beardedów pracujących. Otóż podobnie jak np. WCC, WCP czy np. sheltie, tu przykładów może być wiele, beardów jest mniej niż wszechobecnych borderów. Statystycznie zatem trudniej spotkać pracującego beardeda niż pracującego bordera. Jednak jak wiemy, żadnej rasie nadmierna popularność jeszcze się nie przysłużyła. Należy mieć nadzieję, że beardedy pozostaną, przynajmniej w zakresie ilości, w cieniu innych psów pracujących, ale ich cechy psa pracującego dalej będą się rozwijać.

autor: Olga Pietrzak

GALERIA

piestesty

klasa trialowa

tytuły / osiągnięciawłaściciel

FALCORN FOREVER Marinus

HWT1-
Agnieszka Chojnowska

 

Zaliczony PIP:

Charleston LUNA LUCK

DREAM ABOUT DZAMILA z Domu Etny

DREAM ABOUT DEEP z Domu Etny

EVERLASTING ETIUDA Marinus

FUN FOREVER Marinus

Hau-Beauty ZOYA

Bernenski Pies Pasterski

Border Collie

osiagniecia w rasie:

link

piestesty

klasa trialowa

tytuływłaściciel
Alderaan TECHIHHILAHWT--Iwona Przeworska
Alderaan SGIAN DUBHHWT--Paweł Czubek
ARIS z CesalkyZVOP, ZPOP1, ZPOP2
2Mistrz Polski 2004, Mistrz Czech 2005, V-ce Mistrz Polski 2006
Tomasz Pecold
AVALONZPOP13-Marta Chmiel
BLAIR WITCH MOVIE STAR TAN EnergizerPIP, HWT
--Łukasz Noras
BALLANTINE'S SCOTCH WHISKY TAN EnergizerHWT1V-ce Mistrz Mazowsza 2011Jacek Ziębura
CAOIMHE du Domaine de JoleaHWT2-Marta Chmiel
CINDY LusikaPIP, PPP12V-ce Mistrz Mazowsza 2011Agara Zielińska
DASTY z Nectinskeho PodhradiPIP, HWT
 -2x V-ce Mistrz Polski (TS)Agnieszka Boczula
 ELF Gulden Land ZVOP, HWT
 3 Mistrz Mazowsza'11(IHT2)
 Marta Chmiel
 FAUST znad Wielkiego Kanału  ZVOP, HWT, PPP2  2 - Ewa Górna
 FRANKIE Akumulator ZVOP, ZPOP1, ZPOP2, ZPOP3 3 Mistrz Czech'04, V-ce Mistrz Polski'05, II V-ce Mistrz Polski'05, Mistrz Polski'06
 Tomasz Pecold
Hybeck GLEN HWT 2 - Tomasz Pecold
 JESSIE z Porządnej Rodziny PIP, PPP1
 1 V-ce Mistrz Polsk'08(klasa1)
 Danuta Wożniak/przew.Iwona Hercer
 JONDA JUSTICE OF THE PEACE CHOCOLATE Energizer PIP, ZPOP1 1 Mistrz Polski'05'08, V-ce Mistrz Słowacji'05 Tomasz Pecold
 KODY Gulden Land  HWT 1 - Paweł Kolasiński
 Maeglin HERIN HWT 1 - Tomasz Nowakowski
 Never Never Land JUST WAIT'N SEE PIP, HWT
 - - Iwona Gołąb
 Never Never Land UNIQUE IRISH GUINNESS PIP, HWT
 1 - Radochna Iłłakowicz
 Never Never Land Y`SUDDEN BURST HWT 1 - Magdalena Michalska
 O'THE CZAT MY BLACK Energizer PIP, PPP1, PPP2, PPP3 3II V-ce Mistrz Polski'06(s. angielski, klasa1) ,II V-ce Mistrz Polski'07(s.farmerski), Mistrz Polski'08(s.angielski, klasa2)
 Piotr Polewski
 RAYKO Miveko HWT - - Danuta Kopczyk
 RED HOT CHILLI PEPPER Energizer PIP, HWT
 1 - Łukasz Noras
 RICOCHET RECORD BLACK BC Ultibord PIP, PPP1, PPP2 3 - Michał Cyran
RM SAMUEL Forest Land Chilabo PIP, HWT
 - - Elwira Żmuda-Noras
 SAPPHIRE HOT SHOTS BLACK Energizer PIP, PPP1
 1 Mistrz Mazowsza'11(IHT1)
 Tomasz Pecold
 Shepherds Green BONNIE HWT 1 - Maja Wagner-Nawrocka
 ULCI PIP, PPP1
 1 - 
 VENICE VESPER BLUE Energizer HWT - - Iza Klapińska
 VINYL VIOLA Ko-To-Ra HWT - - Beata Banaszak
 WENDY Ko-To-Ra HWT - - Beata Banaszak
 WHOOPEE WOOD NYMPH BLACK Energizer HWT 1 II V-ce Mistrz Mazowsza'11(IHT1)
 Katarzyna Wojtanowska
 YETI BORN TO BE WILD Energizer PIP, HWT, PPP2
 2 Mistrz Polski'09(s.angielski, IHT1), II V-ce Mistrz Polski'09(s.farmerski)  Aleksandra Rosiak

 

Zaliczony PIP:

Alderaan DIXIELAND LADY AT VANGELDIS

ASKA Vrabčí Hnízdo

AYKI BLACK Energizer

BABY BROWN Gasko Prim

BEZA FESTIUA Excellens Vivarium

BIG JUNIOR Super Pracuś

CARNABY Foxy Fox

CASSY Super Pracuś

DALI z Porządnej Rodziny

DAY AFTER Excellens Vivarium

ENDY Miveko

from Borders Home UNICORN IRIS - HIT (belgijski)

HECTOR Czechmate

Heartland BAJKA - HIT (belgijski)

IMAGE SCOTLAND BLACK Energizer Barbara

IRISH WHISKEY BLACK Energizer

Jethro Tull Brains n’Beauty

LACY BLACK LADYSHIP Energizer

Maeglin HICKORY - HIT (belgijski)

MICKEY MOUSE BLACK Energizer

Never Never Land AGENT DOUBLE O SEVEN - HIT (belgijski) 

Never Never Land ALICE IN WONDERLAND

Never Never Land EWE CONQUEROR

Never Never Land HIGHLAND STORM - HIT (belgijski)

Never Never Land QUICK SWITCH

NGAURUHOE Bohemia Alke

Oodnadatta TRUE DEAL - HYRDPR (dunski)

ONLY MY DREAM BLUE Energizer

Q'Celtic SHEVA SHESH - EP (szwajcarski)

OUTBURST HERO at Borderclan

RED TORO DON VITO CORLEONE Energizer

RIO GRANDE DE NORTE BLACK Energizer

RIO GRANDE DE SANTIAGO BLACK Energizer

SLAVIC HASHEESH BLUE Energizer

Entlebucher

Owczarek Australijski Aussie (typ amerykanski)

Jest to propozycja wzorca stylu pracy, jaki ma wkrótce być opublikowany.

TEKST ORYGINALNY AUSTRALIAN SHEPHERD CLUB OF AMERICA

Wstęp

Owczarek australijski został ukształtowany w XIX i XX wieku jako wielozadaniowy pies na ranczach i farmach amerykańskiego Zachodu, gdzie potrzebny był twardy, wytrzymały, wszechstronny pies zaganiający o wysokiej etyce pracy. Jego praca zazwyczaj obejmowała przeganianie bardzo dużych stad owiec i bydła z letnich pastwisk na zimowe i z powrotem, wypłaszanie półdzikiego bydła z gęstych zarośli i poganianie zwierząt w ciasnych przejściach, takich jak "chutes" i "alleys" (wąskie korytarze, którymi przegania się bydło - przyp.tłum.). Właśnie w tego rodzaju pracach owczarki australijskie nadal są najlepsze i najbardziej cenione.

Owczarek australijski jest klasyfikowany jako jedna z ras psów zaganiających o "luźnym oku". Jest pewnym siebie, pełnym autorytetu psem pracującym o wyjątkowym stylu pracy, który różni go od ras o "silnym oku". Jest zwinny, pracuje wyprostowany i w bliskim kontakcie ze zwierzętami i wykazuje te charakterystyczne cechy, równocześnie zachowując zdolność i wszechstronność kontrolowania wszystkich rodzajów zwierząt gospodarskich w sposób wydajny i rozważny. Owczarek australijski celuje w kontrolowaniu dużych i/lub wolno przemieszczających się stad owiec lub bydła i jest wysoko ceniony za swoją nadzwyczajną zdolność skutecznego kierowania zwierzętami w ciasnych przestrzeniach. Owczarek australijski z natury jest "pełen mocy" i "intensywny" (powerful and intense) i łatwo uczy się używania odpowiedniej siły (nacisku) i odległości, potrzebnej dla typu zwierząt z którymi pracuje. Stosując typowe dla ras o "luźnym oku" podejście, pracujący owczarek australijski, kiedy zajdzie potrzeba, często wykazuje "wear" (poganianie zwierząt w ten sposób, że pies wahadłowo porusza się z lewej strony na prawą a nie idzie po linii prostej), "grip" (chwytanie zębami) i/lub autorytatywne szczekanie, jak również oko.

"Wearing" (wahadłowe poganianie)

"Wearing" owczarka australijskiego jest płynny, zbalansowany i wydajny, kiedy pies z łatwością porusza się z jednej strony na drugą z tyłu stada, utrzymując je razem i poganiając do przodu. Jest to bardzo naturalny ruch owczarka australijskiego, który może on kontynuować przez wiele godzin.

"Grip" (chwytanie zębami)

Owczarek australijski będzie chwytał zębami tylko by ruszyć oporne lub wyzywające go zwierzę. Idealny owczarek australijski naturalnie gryzie zarówno w głowę, jak i tylne nogi, nisko przypadając do ziemi i mocno chwytając pęciny bydła lub podbiegając do głowy i gryząc w nos lub łeb, aby zawrócić zwierzę do stada.

Szczekanie

Owczarek australijski może szczekać by ruszyć stado lub by odeprzeć wyzwanie. Jego szczek jest zachowawczy (conservative) i powinien być autorytatywny. Podczas gdy gryzienie typowo wpływa na pojedyncze zwierzę, szczekanie może wpłynąć na całe stado i jest najbardziej skuteczne kiedy stado zatrzyma się na dobre, jak np. w zatłoczonej "alejce". Szczek owczarka australijskiego jest szczególnie użyteczny przy zbieraniu bydła z gęstych zarośli.

Oko

Ponieważ owczarek australijski nalezy do ras o "luźnym oku", do poganiania zwierząt woli wykorzystywać swój autorytet i obecność. Jednakże, jeśli zwierzę rzuci mu wyzwanie, może użyć oka w bezpośredni i rozmyślny sposób, dopóki wyzwanie się nie zakończy.

Uwaga tłumacza: Niestety, jak widać w języku polskim brak wielu określeń odnoszących się do pracy psa pasterskiego.

tłumaczenie: Urszula Charytonik

 

 

 Pies testy

 klasa

trialowa

 tytuły właściciel
 ANGEL EYES FRANCUZ of Crystal Lake HWT - - Kamil Kędziorek

 

Zaliczony PIP:

Alpine River BLUE ICE PIP

Malpaso's TO DIE FOR @ MYRIAD PIP

Myriad Y'ALL RIGHT SMART PIP

Sunnyrain THE STAR AT SAUSSUREA PIP

SenTikki AMARETTO CHOCO ZVOP (czeski)

Owczarek Belgijski

Historia i przeznaczenie

Owczarki belgijskie, jak sama nazwa wskazuje, wyhodowane zostały jako psy pasterskie, zaganiające owce. Wydaje się, że dziś mało kto pamięta o ich pierwotnej funkcji. Owczarek oprócz tego, że zaganiał owce, pełnił również funkcję stróża dobytku i gospodarstwa, bronił też swojego pana i rodziny. Dzisiaj oprócz tego, że spełnia funkcję towarzysza i przyjaciela, największy nacisk kładzie się właśnie na jego predyspozycje jako stróża i psa obronnego. Temu służą testy psychiczne, którym poddawane są owczarki belgijskie. Belgi, szczególnie malinois, przodują w zawodach psów obronnych, takich jak IPO czy Ring. Nikt dziś nie potrzebuje zaganiającego belga. Jeśli już ktoś myśli o psie pasterskim to zwraca swoją uwagę na takich typowych, wyspecjalizowanych pasterzy jak border collie.

A jednak, pomimo że od dawna nie hodowany pod kątem instynktu pasterskiego, owczarek belgijski w pewnym stopniu go zachował. Oczywiście nikomu nie przyjdzie do głowy wykorzystywać belga do pracy z twardym półdzikim bydłem czy pół dzikimi owcami. Do pracy z takimi zwierzętami wyhodowane zostały inne rasy np. australian cattle dog, kelpi czy nowozelandzki huntaway. Ale też nigdy owczarek belgijski nie musiał pracować z tego typu zwierzętami. Po prostu od czasów starożytnych nie było w Europie takiej potrzeby.
Belgi pracowały przy stadach owiec liczących około 20-200 sztuk. Były to głównie owce typu wełnistego i mlecznego. Rzadziej używano ich do pracy z małymi stadami bydła. Na dzień zwierzęta były wyganiane na pastwisko, a wieczorem zaganiane do zagrody. Pies pomagał przy pędzeniu i utrzymywał stado w odpowiednim miejscu podczas wypasu. Prawdopodobnie stada zmieniały pastwiska letnie na zimowe i odwrotnie, a wtedy psy musiały pędzić je na większe odległości.

Okazuje się, że nie wszyscy zapomnieli o pasterskim dziedzictwie belga. W Stanach Zjednoczonych, kraju, w którym układa się do zaganiania, przynajmniej sportowego, niemal wszystko co się da (czasami są to psy ras zupełnie nie związanych z pasterstwem), szkoli się również owczarki belgijskie. Nie jest to często szkolona rasa, a pionierką w tej dziedzinie jest Peggy Richter, sędzia prób pracy i trenerka psów pasterskich, hodująca groenendaele pod przydomkiem Kuymal. Jej pies Nyjella Ceres Kuymal, jako pierwszy pies tej rasy zdobył m.in. prestiżowy tytuł WTCH (Working Trial Champion).

Styl Pracy i cechy psychiczne

Charakterystyczną cechą belga jako psa pasterskiego jest tendencja do poruszania się po okręgu, co wywodzi się z chęci do zbierania (gathering) stada i utrzymania go, brzydko ale obrazowo rzecz ujmując, w kupie. Styl pracy belga opisuje się w języku specjalistycznym jako „very upright” – bardzo wyprostowany, co oznacza, że pies porusza się na prostych łapach i z wyprostowaną szyją. Wynika to zarówno z predyspozycji psychicznych, jak i budowy fizycznej, która niezbyt pozwala belgowi pracować w pozycji przykurczonej (co bywa ekstremalnie wyrażone u niektórych border collie). Taki sposób pracy był też mniej męczący dla psa prowadzącego owce na duże odległości. Poza tym belg pracuje w bliskim, albo bardzo bliskim kontakcie z zaganianymi zwierzętami (tzw. „close-working”), czasami tak bliskim, że wręcz ich dotyka. Nie posiada też w zasadzie cechy „oka”, tak charakterystycznej dla border collie lub też posiada „słabe oko” (tzw.”loose-eyed”). Tzn pracując nie wpatruje się hipnotycznie w owce.

Te trzy opisane powyżej cechy (oko-eye, postawa-stance, praca w dalszym lub bliskim dystansie - wide/close running), za pomocą których charakteryzuje się styl pracy psa pasterskiego, łączą się ze sobą dość ściśle. Silne „oko” wiąże się z poruszaniem na przygiętych łapach i obniżoną głową oraz z pracą na większy dystans od zaganianych zwierząt. Im słabsze „oko” tym bardziej pies wyprostowany i bliżej zwierząt pracuje (wynika to z tego, że „oko” wywiera na zwierzęta silniejszą presję).

Belg jest pod względem stylu pracy typowym owczarkiem kontynentalnym, znajdującym się na drugim końcu skali pod względem postawy, w porównaniu do niektórych border collie pracujących bardzo nisko („low working”) lub wręcz cały czas przypadających do ziemi („clapping”).

Typowa dla belgów jest chęć sprawowania bardzo silnej kontroli nad stadem. Czasem przybiera to rozmiary niemal histerycznej, nerwowej chęci kontrolowania zwierząt. Pies nie pozwala im na żaden ruch i agresywnie reaguje na wszelkie próby wyłamania się. Taki pies wymaga wytłumaczenia mu w trakcie szkolenia, że nie tego się od niego oczekuje i nie musi cały czas grać roli „twardego sierżanta”. Taka nerwowość jest też charakterystyczna dla niektórych mało doświadczonych psów. Im więcej pewności siebie nabiera pies, tym więcej w naturalny sposób, pozostawia stadu swobody, nie tracąc przy tym kontroli. Ogromne znaczenie ma też zaufanie do przewodnika. Dobrze wyszkolony pies potrafi dostosowac swój styl pracy do rodzaju zwierząt i być łagodnym w stosunku do jagniąt a twardym w stosunku do opornych osobników.

Oprócz samego instynktu pasterskiego następstwem w kierunku użytkowości pasterskiej, są wspólne dla większości zaganiających psów pasterskich (w odróżnieniu od stróżujących psów pasterskich – głównie molosów typu górskiego), pewne określone cechy psychiczne, które tak sobie cenimy u naszych „pastuchów”. Są to; łatwość uczenia się połączona z chęcią współpracy z człowiekiem – czyli to, co Stanley Coren w swojej książce „Inteligencja Psów” nazywa „inteligencją użytkową”. Z drugiej strony nie możemy zapominać, że praca psa pasterskiego wymagała też pewnej samodzielności, podejmowania błyskawicznych decyzji, czasem nawet wbrew rozkazowi przewodnika. Te cechy też możemy znaleźć u dzisiejszego belga.

Oczywiście, w zależności od lokalnych potrzeb, typu hodowanych zwierząt i panujących warunków, preferencji pasterza czy wreszcie hodowców, którzy w późniejszym okresie kształtowali rasę, wykształciły się specyficzne dla określonych ras cechy psychiczne. Wydaje się, że w początkowym okresie owczarki belgijskie i niemieckie były równie podobne pod względem cech psychicznych, jak fizycznych. Jednak hodowcy belgów położyli nacisk na inne cechy niż hodowcy owczarków niemieckich.

Na zakończenie należy podkreślić, iż sam fakt, że twój owczarek belgijski biega po okręgu, stara się utrzymać ludzkie stado a nawet podszczypuje po kostkach, nie świadczy o tym, że posiada instynkt pasterski. Te zachowania mogą egzystować zupełnie nie zależnie od rzeczywistych predyspozycji pasterskich. Z drugiej strony, pies który ich nie wykazuje może okazać się urodzonym pasterzem. Jednak kto wie, może masz w domu nie odkryty talent pasterski?....

autor: Urszula Charytonik

Sędzia kynologiczny I gr FCI, bez owczarków niemieckich, właścicielka i hodowca owczarków australijskich, dziennikarka miesięcznika „Mój Pies”.

Niektóre informacje do napisania niniejszego artykułu zaczerpnęłam ze strony Peggy Richter, pozostałe z artykułów w Aussie Times i od osób zajmujących się pasterstwem.

GALERIA GROENENDAEL

GALERIA LAEKENOIS

GALERIA TERVUEREN

osiagniecia w rasie:

Groenendael

DESTINY of Irresistible Black PIP, HT (holenderski)

JOY FOR SREBRZYSTY SMREK Extraversion CANT (francuski)

JUMANJI TERWIPON Extraversion CANT (francuski), HCT & JHD (amerykanski)

FUNNY Srebrzysty Smrek PIP

KELT Donum Cordis PIP

PHOEBE Di Trevi PIP

PRETORIA Di Trevi PIP

RUNA de Bruine Buck HT (holenderski)

YOCHIMU Polaris CANT (francuski), HWT,

Tervueren

JUDO Extraversion HCT & JHD (amerykanski)

JOUNETAR Extraversion CANT (francuski), HCT & JHD (amerykanski), HWT,

FONTANA z Wiedzmińskiej Stajni PIP

WIKTORIA Dart PIP, HT (holenderski)

XERES Dart PIP

Lakenois

Lakkebo's AZTRA CANT (francuski), HWT 

Owczarek Francuski Beauceron

osiagniecia w rasie:

ARDOR des Assiers PIP

BELLATRIX-MENGO Astra Canina CANT (francuski)

DEXTERA Astra Canina PIP

VARSOVIE dite LARA des Matins de l'Abbe Rozier HT (wegierski)

VIATOR Optima Fine PIP

Owczarek Holenderski


osiągnięcia w rasie:

ITSKE v.d. S-Gravenschans HWT,

Owczarek Katalonski

Owczarek Niemiecki

Owczarek Pikardyjski

Owczarek Pirenejski

osiagniecia w rasie:

VIGO de la Colline aux Marmottes PIP

Owczarek Szetlandzki Sheltie

 

 Pies testy

 klasa

trialowa

 tytuły właściciel
 ALOA BEAUTY Ga-Nu-Ti
 HWT 1 Mistrz Mazowsza'11
 Bogusława Walczak/ przew.Karolina Walczak
 DIAMOND BOY Moda na Sukces PIP,HCT, JHD, HWT
 3 2x res.CACT
 Aleksandra Rosiak
 PENELOPA z Puli Szczescia PIP, HCT, JHD, HWT
 - - Elwira Żmuda-Noras

 

Zaliczony PIP:

BAŚNIOWA SILJE Diabelskie Rozdroże

BETTI z Blekitnego Jeziora 

CHRISTINA AGUILERA Diabelskie Rozdroże

CORA z Palacyku Szustra

DARK Kolyba u Grapy

FABER Surdykowska 

HITTA HEM ze Skalni Vyhlidky

INDIANA z Puli Szczęścia

JOHNY WALKER Ventora 

Kapalakoplan SPRITE

NANCY XANTINA Iskierka Szetlandow 

NOBEL z Puli Szczescia 

PARADISE Ventora

PATRICIA ze Shetlandu

PRIMA GLORIA z Kojca Coli

PRINCE Double Vision 

RHEA-ROSA Tarantoga

SWAN SONG z Cerne Hlasky 

Owczarek Szkocki Collie

osiagniecia w rasie:

Rough

KAY z Grojeckich Łąk PIP

Smooth

ARIES Jantárová hviezda PIP

Polski Owczarek Nizinny

Historia i przeznaczenie

Polskie owczarki nizinne są dalekimi potomkami psa z Tybetu (...). Do Polski przodkowie PONa dotarli najprawdopodobniej w wieku IX naszej ery (...). Wiadomo, że już w XIII wieku na ziemiach polskich utrzymywane były duże stada szlachetnych owiec i wtedy właśnie mógł ustalić się lokalny typ psa pasterskiego.

Badacze historii psów pasterskich stoją zazwyczaj przed trudnym zadaniem, bo psów takich nie utrzymywano na dworach i próżno szukać ich podobizn na starych obrazach. Najwcześniejsza wzmianka o polskich owczarkach pochodzi dopiero z wieku XVI, a zamieszczona była w wydanej w 1971 roku książeczce G.O.Willison, brytyjskiej twórczyni obecnego, wystawowego typu bearded collie. (...) Polskie wzmianki o owczarkach są znacznie późniejsze (...) i pochodzą dopiero z wieku XVII. O psach do pasienia owiec wspomina w pisemnej instrukcji dla zarządców majątków, wydanej około 1770 roku, księżna Jabłonowska, właścicielka rozległych dóbr na Podlasiu. O owczarkach pisał też klasyk polskiego przyrodoznawstwa, ksiądz Krzysztof Kluk (...): "Pudły pospolicie mierne, bardzo kudłate, są do nauczenia wszystkiego najsposobniejsze, tak że im się ledwie rozum przypisać może (...) ledwie nie znają myśli owczarza w zawracaniu owiec." (1779) (...) O psach owczarskich wspomina się także w aktach ordynacji Zamoyskich, gdzie hodowla owiec prowadzona była na dużą skalę począwszy od XVI wieku. Krótką wzmiankę znajdujemy też u dziewiętnastowiecznego etnografa Oskara Kolberga: "Chłopi na Podlasiu trzymają psy do owiec (...) są one małe, złe, kudłate i szczekliwe."

(...) Oto w roku 1924, a dokładnie w dniach 26-28 października, na zorganizowanej w Warszawie Wystawie Drobiu, Gołębi i Psów, której współorganizatorem był Polski Związek Hodowców Psów Rasowych, Maria Czetwertyńska-Grocholska pokazała parę "owczarków polskich" (...). W roku 1937 w piśmie "Mój Pies" Róża Źółtowska pisała o nich następująco:
"W okolicy naszej (Podlasie, woj. lubelskie) hr. Maria Grocholska pierwsza zwróciła uwagę na psy tego typu, które kilkakrotnie zauważyła u starych owczarzy. Wykupiwszy kilka typowych okazów, rozpoczęła racjonalną hodowlę drogą selekcji. Rasa ta okazała się bardzo silna, gdyż mimo długoletniego zaniedbania w rękach chłopskich typ utrzymuje się jednolity i od czasu naszej 12-letniej hodowli nie zdarzyły się szczenięta odmienne pod względem maści lub budowy. Przeciętny wzrost psa wynosił 30 do 40 cm; obecnie, przy intensywnym odżywianiu i selekcji dochodzi do 60 cm. Maść biała, u niektórych osobników występują plamy kremowe na grzbiecie i uszach. W naszej hodowli owczarki wykazały różnorodne uzdolnienia, służą one do pilnowania owiec, krów oraz jako stróże nocne i psy pokojowe są bardzo miłe we współżyciu. Jeden z nich okazał się bardzo dobrym dzikarzem. Cechy charakteru to wyjątkowa wierność, inteligencja, odwaga, czujność i bardzo dobry węch." Cechą szczególną tych psów był też z natury krótki lub całkiem szczątkowy ogon, co widoczne jest na wszystkich zachowanych fotografiach, (...)

W książce Maurycego Trybulskiego "Pies" (nakładem Księgarni Rolniczej w Warszawie, 1928) pod hasłem Owczarek nizinny (pospolity) czytamy: "Obok wymienionego typu dużego, górskiego owczarka, mamy jeszcze małe nizinne owczarki, bardzo różnorodne zarówno pod względem umaszczenia, jak i cech budowy, i z tego materiału można dużo zrobić, należałoby tylko zająć się nim. Mądre te psiaki bez specjalnego układania, dzięki swej wrodzonej zmyślności, doskonale pilnują stad. (...) Wśród różnorodnego pogłowia owczarków nizinnych można napotkać zarówno okazy zbliżone do szpica, jak i małe "kundelki" o zwieszonych uszach, kosmate, różnorodnej maści. Najwięcej spotkałem myszatych, burych i białych."

(...) Dopiero w 1938 roku Towarzystwo Miłośników Psa Służbowego ogłosiło zamiar założenia ksiąg hodowlanych i rejestracji typowych osobników polskich owczarków nizinnych także i z innych rejonów kraju. Apel taki ukazał się także w książce Ignacego Manna "Psy" wydanej w 1939 roku: "Owczarek podhalański zaskarbiwszy sobie powodzenie wszedł w program oficjalnej kynologii; jego mniejszy brat, kopciuszek, wałęsa się jeszcze; prymitywny kundelek biały, szary, bury, czasem łaciaty, zawsze serdeczny, zmyślny, przymilny i mało wymagający czeka na podanie mu trochę lepszej strawy i hodowlanej opieki. Nieliczne z nich zbliżone są do owczarków rosyjskich lub staro-niemieckich, większość stanowi typ pośredni między szpicem, wielkim maltańczykiem... a pieskami wsiowymi. Przeważnie nie przekraczają 45 cm, wzrostu i w odróżnieniu do owczarków podhalańskich porośnięte są na pysku długim włosem. Inicjatywę wydobycia tej rasy na światło dzienne powzięło Towarzystwo Miłośników Psa Służbowego w Polsce...".

Z oczywistych względów zamiar ten nie doszedł do skutku, (...) Powojenna historia polskich owczarków zaczęła się od nowa, za sprawą oddziału Związku Kynologicznego w Bydgoszczy (utworzonego w roku 1948) i jego przewodniczącej, Marii Dubrowinowej. Pamiętając co nieco o przedwojennych próbach hodowli polskich owczarków (krótki opis rasy znalazł się w popularnej, wydanej w 1938 książce Ignacego Manna) zwróciła ona uwagę na psy w podobnym typie, wcale pospolite na Pomorzu. Działania Marii Dubrowinowej zostały wsparte praktycznie przez inną Marię - Kusionowicz; przez kilka lat hodowała ona polskie owczarki nizinne pod przydomkiem z Babiej Wsi, od nazwy ulicy w Bydgoszczy. Ale znów - jak przed wojną - zainteresowanie było znikome, a i miotów wyhodowano niewiele. (...)

W marcu roku 1950 pismo "Pies", organ prasowy Związku Kynologicznego w Polsce, opublikowało następujący komunikat: "Owczarek nizinny jest drugą polską rasą, która - niestety - wydaje się, że wyginęła do reszty w czasie ostatniej wojny. Z jedynej istniejącej hodowli p. T. Żółtowskiego Niemcy zabrali i wywieźli wszystkie sztuki (...). Być może, że jest jeszcze w niektórych okolicach kraju i kundysi się do reszty, o czym nikt nie wie. Związek Kynologiczny byłby wdzięczny za wskazanie takiego miejsca, gdzie się owczarek nizinny uchował i dołożyłby starań, by tego wyjątkowo pożytecznego psa wydobyć na należne mu miejsce i otoczyć opieka hodowlaną. Jest to pies mało wymagający, serdecznie przymilny, wyjątkowo wytrzymały w klimacie nizinnym (bardziej niż podhalańczyk), doskonale nadający się do gospodarki rolnej. Mniejszy od podhalańczyka posiada wzrost ok. 45 cm i jest porośnięty na pysku długim włosem. Zasadniczo biały, ale trafiają się okazy szare lub bure." Do tekstu dołączono fotografie Tuśki i miotu parotygodniowych szczeniąt. I pewnie "skundysił by się pon do reszty" gdyby nie Danuta Hryniewicz i jej Kordegarda. Niewiele jest ras psów, których stworzenie lub ustabilizowanie związane było tak bardzo z jednym człowiekiem, jak miało to miejsce w przypadku polskich owczarków nizinnych. Danuta Hryniewicz nie była wprawdzie jedyną osobą, która zainteresowała się tymi psami, ale gdyby nie jej determinacja, talent hodowlany i skala, na jaką rozwinęła hodowlę, sukces nie nastąpiłby tak szybko, a może nie byłoby go wcale. (...)

PON rzadko jest teraz psem pasterskim, jest za to doskonałym, rozumnym i efektownie wyglądającym towarzyszem w mieście. W Skandynawii polskie owczarki dobrze sprawdzają się w agility, a nawet w pracy ratowniczej.


autor: Mirosław Redlicki

GALERIA

 

 Pies testy

 klas

trialowa

 tytuły właściciel
 MAJOWKA z Winory HCT first leg
 - - Małgorzata Wieruszewska

 

Zaliczony PIP:

ICHMOSC z Gangu Dlugich

UCIECHA Dziechcinek 

WYJATKOWA WIZJA Moscic 

Welsh Corgi Cardigan

 

 Pies testy

 klasa

trialowa

 tytuły właściciel
 Uszaki MUUMIPAPPA PIP, HWT - - Magdalena Kowalewska

 

Zaliczony PIP:

ARIAN 

AMAZING AGRAFI Dummles 

COOL'N FOOL FOR FILOFANY Gaucho 

ELEGANCKI EXLIBRIS Controversia

Geestland's SOLO SONG

KRECIOCHWOST Lisiura 

Pirtek VENTO NOTTURNO 

TITUS LISIURA Controversia 

Welsh Corgi Pembroke

osiagniecia w rasie:

IDYLL Gaucho PIP

NORD z Czarciego Siola PIP

filmy

1631 views - 0 comments
1042 views - 0 comments
1347 views - 1 comment
1204 views - 0 comments